یوسف زهرا

امام سجاد(ع) مى فرمايد : ما امان اهل زمين هستيم، چنان كه ستارگان، امان اهل آسمان اند. به واسطه ماست كه آسمان به زمين فرود نمى آيد. به واسطه ما باران رحمت حق، نازل و بركات زمين خارج مى شود. ما اگر روى زمين نبوديم، زمين اهلش را فرو مىبرد(1)

بديهى است كه حضورو غيبت او در ترتب اين آَثار تفاوتى ندارد . حضرت در ادامه مى فرمايد: تا حال هيچ وقت، زمين ازحجَت خالى نبوده است، ولى آن حجت، گاهى ظاهر وگاهى غايب است راوى مى گويد: گفتم : مردم چگونه ازامام غايب بهره مى برند، فرمود: همان گونه كه ازخورشيد پشت ابر بهره مى برند(2)

فايده ديگر اين است كه امامى كه غايب است و قراراست در آينده ظهور كند، انتظار مى آفريند، و انتظار مايه اميدوارى است . اميدوارى به آينده اى روشن، چراغ راه وازبزرگترين اسباب موفقيت و پيشرفت است اين ويژگى، مختص شيعه است كه به انتظار اعتقاد دارد، ولى در ساير فرقه ها به جهت عدم اعتقاد به چنين امرى- احساس پوچى و يأس فراوان است . پس فوائد وجودى امام غايب، پوشيده نيست، بلكه او همانند آفتاب پشت ابر، براى موجودات نافع و مفيد است.

براى آگاهى بيشتر به فايده وجودى امام، به زيارت جامعه مراجعه كنيد

فايده حضرت

وجود حضرت مهدى (عج)منافع بسيارى دارد كه برچند گونه است:

قسم اول: منافع آن حضرت، چه غائب باشد و چه ظاهر و آن بر دو نوع است:

1. تمام خلايق در آن شريك هستند مانند : زندگى و بقاى در جهان.

2. افاضات علمى و عنايات ربانى كه به

مؤمنين اختصاص دارد مانند : واضح نمودن وقت نمازهاى يوميه و.

قسم دوم: منافع زمان غيبت آن حضرت، آن هم بر دو نوع است:

1.مخصوص به مؤمنين است و آن بسيار است، مانند : ثواب هاى بسيارى كه بر انتظار زمان ظهور آن جناب مترتب است.

2. مخصوص كافرين و منافقين است و آن مهلت دادن و تأخير عذاب آن هاست.

قسم سوم :منافع زمان ظهور آن حضرت است و آن دو نوع است:

1 . شامل تمام موجودات مى شود. مثل انتشار نور، ظهور عدلش و امنيت راه هاى بلاد و ظهور بركات زمين و...

2. مخصوص مؤمنين است كه بر دوگونه است: الف: براى زندگان آن ها و آن بهره ورى شرف حضور آن حضرت و استفاده ازنور آن جناب و فراگرفتن ازعلوم آن بزرگوار و برطرف شدن بيمارى ها وگرفتارى ها و بلاهاازبدن هاى ايشان است. ب: براى مردگان آن ها:ازجمله خوشحالى ظهور آن حضرت در قبرهاى شان، وازجمله منافع براى اموات مؤمنين، زنده شدن آن ها است . (3)

  1 . نجم الثاقب باب دوم.

2. بحارالانوار، ج52 ص، 92.

3. مكيال المكارم، ج 1ص 271.

اراحت طلبان : راحت طلبى ريشه در خودپرستى دارد و خودخواهى منشأ همه مفاسد است . جمعى از مسلمانان مكه، پيش از هجرت به مدينه، خدمت پيامبر(ص)رسيده ابراز مى داشتند: مورد آزار دشمنانيم، اگر اجازه دهى با دشمنان مى جنگيم . پيامبر(ص) فرمود: اكنون مأمور به مبارزه نيستيم. دست نگه داريد. نماز بخوانيد و زكات بدهيد . پس از هجرت به مدينه و ايجاد آرامش نسبى در آن شهر، پس از آن كه دستور جهاد نازل گشت، زبان به اعتراض گشودند كه خدايا، چرا فرمان نبرد دادى و آن را مدتى به تأخير نينداختى. قرآن، ريشه ترس و وحشت آنان را راحت طلبى مى شمرد و مردم را نسبت به فرجام آن هشدار مى دهد. (2)امام خمينى (ره)در طرز تفكر راحت طلبان مى گويد: مى گويند: اگر حضرت صاحب، خودشان مقتضى مى دانند، براى جهاد و مبارزه تشربف بياورند، من كه دلم براى اسلام بيشتر از آن حضرت نسوخته است و حضرت هم كه اين ها را مى بيند، خودشان بيايند، چرا من اين كار را بكنم....(3)امام صادق(ع)مى فرمايند اگر شما براى يارى ما دعوت شديد، خواهيد گفت: ما در تقيه هستيم و نمى توانيم شما را يارى دهيم.... (4)

2. جمود انديشان : هميشه ظاهرگرايان از مهم ترين موانع احياى دين و تحولات اجتماعى بوده اند. كسانى كه به باطن و روح دين توجه نكرده و افق درك شان فراتراز پوست و قالب را نمى نگرد، لذا موجب مى شودكه در زمان هاى حساس، تكليف را نشناسند و به رويارويى پيامبر و امامان (ع)كشانده شوند . در جريان نزول آيه روزه و نماز مسافر، پيامبر(ص)در سفر، دستور افطار دادند و خود روزه گشودند، ولى گروهى كه به خيال مقدس مأبانه خود، هر سختى ثواب دارد، به روزه ادامه دادند. پيامبر با آنان برخورد كردو به ايشان لقب گناهكار داد(5)

امام صادق(ع)مى فرمايد: آزردگى هايى كه مهدى ما از روى نادانان روزگار خود متحمل مى شود، بيش از زحماتى است كه به پيامبر از جاهلان زمان خود وارد شده . گفتم: چگونه؟ فرمود: پيامبر در زمانى برانگيخته شد كه مردم، سنگ و درخت و چوب مى پرستيدند. قائم، آن گاه كه قيام كند، مردم عليه او قرآن را تاويل مى كنند(6)

3 کافران ومنافقان :دو چهرگان كه آينده خود را در خطر مى بينند، با پخش شايعه و همكارى با گروه هاى معارض، دشمنى خود را آشکار مى كنند . در مناطق مرزى، با دشمنان خارجى همدست مى شوند و در مركز خلافت كوفه آشکارا با امام مى جنگند. حضرت پس از درهم شكستن مقاومت مخالفان، پيروزمندانه واردكوفه مى شود و منافقان را در رديف ساير فرقه هاى منحرفِ نافرمان از ميان بر مى دارد. (7)

1. ميزان الحكمة رى شهرى ج 1 ص 292.

2. تفسير قمي على بن ابراهيم قمي ج1 ص 44 1 ذيل آيه 71 سوره نساء

3.امام و روحانيت، مجموعه ديدگاه ها و سخنان امام درباره روحانيت ص 206.

4. وسائل الشيعه ج 11 ص 483

5. تفسير نور الثقلين ج1 ص 0165

6.غيبة نعمانى ص 0322

7. بحار الانوار ج 52 ص 388