یوسف زهرا

ابن فضال از امام صادق (ع) نقل می کند که فرمود : « از علامات مسلم ، صیحه آسمانی ، خروج سفیانی ، خسف بیداء ، خروج یمانی ، قتل نفس زکیه و ... است . »

رسول خدا در مورد نشانه های ظهور فرمودند :

« نشانه های ظهور چون دانه های تسبیح و یا گردندبند است که رشته اتصالش بگسلد و دانه های آن یکی پس از دیگری فرو ریزد . »

به راستی که در دنیای کنونی حوادث و فجایع همچون گردندبندی است که چون رشته اش بگسلد ، دانه های آن یکی پس از دیگری فرو می ریزد و هر روز فتنه ای دیگر و در جای دیگری شعله ور می شود و وضعیت دنیا روز به روز بدتر می شود .

رسول خدا در این رابطه فرمودند : « هیچ زمانی پیش نمی آید جز اینکه زمان بعدی بدتر از آن است . »

آیا به راستی اینگونه نیست ؟

امروز این تلخیها به اوج خود رسیده و ریشه تمام نیکی ها را سوزانده و خواهد سوزاند به طوری که دیگر در گلستان بشریت هیچ شاخ و برگی نخواهد نخواهد ماند . پس می توان گفت که زمان ما بدترین زمان هاست ، زیرا که تمام شرارتها به اوج خود رسیده اند .

رسول خدا در مقایسه زمان ما با زمان رسالت فرموده اند :

« شما در زمانی هستید که اگر کسی یک دهم تکلیفش را انجام ندهد ، هلاک می شود . بزودی زمانی فرا می رسد که اگر کسی یک دهم تکلیفش را انجام دهد ، نجات می یابد . »

با توجه به حدیث فوق اگر ما حتی این یک دهم تکلیفمان را هم انجام ندهیم جای بسی تاسف است .

حضرت ولی عصر ( عج) می فرمایند :

« امّا ظهور الفرج فانّه الی الله و کذب الوقّاتون »

« زمان ظهور مربوط به خداوند است و هر کس زمان آن را معین کند ، دروغ گفته است . »

 

 

مرا زدیدن کعبه چه حاجت که چهار دیوار است

                        طواف کعبه مرا دیدن رخ یار است

پیامبر (ص) در مورد وضع شیعیان در آخرالزمان فرمودند : « خداوندا ! برادرانم را به من بنمایان . »

یکی از اصحاب گفت : مگر ما برادر شما نیستیم ؟

حضرت فرمود : « نه ، شما یاران من هستید . برادران من کسانی هستند که در آخرالزمان می آیند و ندیده به من ایمان می آورند . خداوند آنها را پیش از آفرینش ، با نام خود و پدرانشان به من معرفی نموده است . استقامت هر یک از آنها در دین خود از کندن خارهای گون در شب تاریک و به دست گرفتن آتش گداخته سخت تر است . آنها مشعل های هدایتند که خداوند ایشان را از فتنه های تیره و تار نجات می بخشد . »

تا کسی رخ ننماید ، ز کسی دل نبرد .. دلبر ما ؛ دل ما برد و به ما رخ ننمود

نويسنده: منتظر

بسم الله الرحمن الرحیم
دل آزرده ام ظهور عزیزی را می طلبد :
ای کاش همه چون تو جرات تمنای عشق داشتند!
ای کاش چون تو دلتنگ رویت آفتاب بودند!
ای کاش بعضی در عمر خود یکبار آرزوی وصل می کردند!
ای کاش چون تو عاشق بسیار بود!
ای کاش بجای زبانها، قلبها می طپید!!
ای کاش به جای حرفها، عملها می جوشید!!
ای کاش به جای ...!!!!
آری او خواهد آمد اما نه چون علی به محراب و حسین به مقتل او خواهد آمد نه چون حسن غریب و چون زهرا تنها او این بار با شکوه ظهور، ظهور دلهای آتشین و قلبهای آهنین خواهد آمد. ان شاالله

نويسنده: مریم (یک دنیا پدر)

اسامی مقدس حضرت مهدی (عج) در کتب مذهبی ادیان

قائم در زبور سیزدهم

قدیمو در تورات به لغت ترکوم

صاحب در صحف ابراهیم

ماشیع (مهدی بزرگ ) در تورات عبرانی

مهمید آخر در انجیل

سروش ایزد در زمزم زردشت

بهرام در ابستاق زند و پازند

بنده یزدان در زند و پازند

لند بطاوا در هزار نامه هندیان

شماخیل در ارماطس

خوراند در جاویدان

خجسته در کندرال فرنگیان

خسرو در کتاب مجوس

میزان الحق در کتاب اژی پیغمبر

پرویز در کتاب برزین آذر فارسیان

فردوس اکبر در کتاب قبروس رومیان

کلمة الحق در صحیفه آسمانی

لسان الحق در صحیفه آسمانی

صمصام الاکبر در کتاب کتدرال

بقیة الله در کتاب دوهر

قاطع در کتاب قنطره

منصور در کتاب دید براهمه

ایستاده ( قائم ) در کتاب شاکمونی

ویشنو در کتاب ریگ ودا

فرخنده ( محمد ) در کتاب وشن جوک

راهنما ( هادی و مهدی ) در کتاب پاتیکل

پسر انسان در عهد جدید

سوشیانس  در زند و هوهو من یس

فیروز ( منصور ) در کتاب شعیای پیامبر 

با هر نامی می خواهی بخوانش ، مهم این است که او تو را با چه نامی می شناسد ؟

منتظر یا ...                                                                    

جمعه شد

همان جمعه ای که عاشقان به امید آن هفته را به انتظارند ، امّا ...

         جمعه شد و یار نیامد

معشوق بی دلان نیامد

چه کسی دعای فرج را نخواند ؟

 

 

شب جمعه است ...

شاید این جمعه بیاید ... 

کاش صبح شود و بشنوم صدای دلنشینت را که می گویی :

انا المهدی

انا باب الله الّذی منه یؤتی

انا السبب المتّصل بین الارض و السّماء

انا معزّ الاولیاء و مذلّ الاعداء

پیرامون این مطلب یکصد و سه حدیث روایت شده است .

در کتاب کفایت الاثر ابوالفضل شیبانی از محمد بن علی بن شاذان نقل می کند که گفت : « وقتی جابر امام باقر (ع) را در مدینه دید و دانست که او همان باقر العلوم است .جابر روی پای آن حضرت افتاد و بوسید . سپس گفت : ای محمد ! همانا رسول خدا (ص) به تو سلام رساند .

حضرت فرمود : برترین سلام بر رسول خدا (ص) و بر تو ای جابر که سلام او را رساندی . جابر به آن حضرت عرض کرد : ای محمد! رسول خدا (ص) فرمود از نسل تو امامانی متولد می شوند که هفتمین آنها مهدی است . او جهان را پر از عدل و داد می کند . »

در این باره یکصد و هشتاد و پنج حدیث وارد شده است از جمله در کتاب بشارة المصطفی شیخ عبدالله از جابربن عبدالله انصاری روایت می کند که رسول خدا (ص) به من فرمود : « تو محمدبن علی بن الحسین باقر العلوم را ملاقات می کنی ، سلام مرا به او برسان ...»

در پایان این خبر جابر می گوید : از اولاد علی بن الحسین مردی خروج می کند که دنیا را پر از عدل و داد می نماید .

در اینکه مهدی آل محمد (ص) از فرزندان امام حسین (ع) و از صلب اوست ، یکصد و نود و پنج حدیث از فریقین نقل شده است . گروهی از تلغبکری به اسناد خود از یزیدبن علی (ع) روایت کرده اند که فرمود :« مهدی منتظر از اولاد حسین است . قائم از ذریه حسین و از اعتاب حسین است .»

زیدبن ثابت از پیامبر (ص) نقل می نماید که آن حضرت فرمود : « از دنیا دیری نمی گذرد تا اینکه مردی از صلب حسین قیام کند و دنیا را پر از عدل و داد کند پس از آنکه پر از جور شده باشد . »

راوی پرسید آن مرد کیست ؟ حضرت فرمود :«امام نهم از صلب حسین .»

حضرت علی (ع) در مورد تفاوت جنگهای خویش با جنگهای حضرت بقیةالله (عج) می فرماید : « من حق داشتم که فراری را دنبال کنم و زخمی را بکشم . ولی این کار را به خاطر رعایت حال یارانم انجام ندادم تا زخمیهای آنها کشته نشوند . اما قائم این حق را دارد که فراری و زخمی ا بکشد . »

مطابق این روایت حضرت علی (ع) کار زخمیهای جنگ را یکسره نمی کرد تا اثر وضعی آن دامنگیر شیعیان در طول تاریخ نشود .

معلّی بن خنیس از امام صادق (ع) پرسید : آیا مهدی(عج) به هنگام ظهور بر خلاف شیوه امیر المومنین (ع) رفتار می کند ؟

حضرت فرمود : « بله، زیرا علی (ع) با منّت و کرامت با آنها رفتار می کرد . چون می دانست که شیعیانش پس از او در دست ستمگران گرفتار و زبون خواهند شد ( به همین علت نهایت بزرگواری را در حق دشمنان انجام می داد تا واکنشی مطلوب به حال شیعیان انجام دهند .) ولی هنگامی که قائم قیام کند ، با زبان شمشیر با آنها سخن می گوید ، زیرا می داند که شیعیان او هرگز به دست دشمنان شکست نخواهند خورد . »

البته لازم به ذکر است که حضرت ولی عصر (عج) و یارانش بر مبنای دین و قوانین قرآن و اسلام رفتار می نمایند و از آنجا که حضرت می خواهد ریشه ظلم و فساد را ازبین ببرد ، با هرگونه ظلمی مبارزه خواهد کرد .

 

ای یوسف زهرا ، نیاید آن روز که پیراهن خونینت را به دست مادرت بسپارند .... 

روزی خواهد آمد با کوله باری از عدالت ...

و آن روز  هر لحظه در جاپایش اطلسی های ایمان خواهد رویید ... 

 

پیامبر (ص) در حدیثی فرمودند :

« شبی که مرا به معراج بردند ، از جانب خداوند متعال به من خطاب شد : ای محمد ! از جمله عطایایی که به تو مرحمت فرمودیم این است که از صلب تو یازده امام بیرون آوردیم که همه از بطن دخترت فاطمه (س) می باشند و آخرینشان مردی است که عیسی بن مریم پشت سر او نماز خواهد خواند و زمین را پر از عدل و داد می کند ، پس از آنکه پر از ظلم و جور شده باشد .

عرض کردم : پروردگارا ! این چه وقت ظاهر می شود ؟

خطاب شد : یا محمد ! وقتی که علم برطرف شود و جهل ظاهر گردد ، قتل بسیار شده و علما و فقهای حقیقی کم شوند ، شعرا بسیار شده و امتت قبور را برای مساجد برگزینند . یا محمد ! امت تو مصاحف و مساجد را زینت نمایند و جور و فساد و امرای کافر بسیار شوند و دوستان و یاران ایشان ظالم و خود رأی شده و حرفی را برای رضای خدا نگویند ، بلکه آنچه گویند از روی ریا و هوای نفس باشد . آنچه به نظر ایشان صلاح دنیا است ، بگویند و برای رضای خدا نه قدمی برداشته و نه کلامی بگویند ، به ویژه وقتی که احتمال ضرر داشته و یا سودی برایشان نداشته باشد .

یا محمد ! در آن هنگام سه خسف ایجاد می شود : یکی در مشرق ، یکی در مغرب و دیگری در جزیره عرب که مراد از آن فرو رفتن زمین و اهل آن است و خراب شدن بصره به دست یکی از ذریه تو که اتباع او زنجی باشند و خروج مردی از اولاد حسین بن علی (ع) که بیرون آید و ادعاهایی کند که موجب فتنه عالم است و ظهور دجّال از طرف مشرق از سجستان ( در بعضی نسخ منظور اصفهان است ) و ظهور سفیانی است . »

امام باقر (ع) در وصف یاران آن حضرت فرمودند :

« و یجیء والله ثلاثمائة و بضعة عشر رجلاً منهم خمسون امرأة یجتمعون فی مکة »

« به خدا سوگند که سیصد و ده و اندی (۳۱۳نفر) می آیند که در میان آنها پنجاه زن است و در مکه گرد هم می آیند . »

امام زین العابدین (ع) در حدیثی فرمودند :

« چون این امر ( ظهور ) واقع شود ، برای هر فردی نیروی چهل مرد داده می شود . دلهایشان چون قطعه فولاد می شود به طوری که اگر با آن دل ، خود را به کوه بزند ، آن را از جا بر می کند . شما در زمان قائم بر پاکنندگان قسط بر روی زمین و صاحب اختیار خزائن و معادن آن خواهید بود . »

حضرت علی (ع) صحنه اجتماع یاران حضرت مهدی (عج) را در مکه معظمه در برابر دیدگان ما ترسیم کرده و می فرمایند : « گویی آنها را با چشم خود می بینم که همه یکرنگ ، یک قد ، یک چهره ، یک جامه ، یکدل و یکسو بدنبال گمگشته ای می گردند و در حق خود حیران و در کارشان شتابان هستند . یک مرتبه مردی از آخر دیوار کعبه پدیدار می شود و از زیر پرده کعبه بیرون می آید در حالی که از نظر چهره ، صورت ، سیرت ، خلقت و اخلاق شبیه ترین مردم به رسول خدا (ص) می باشد . از او می پرسند : آیا تو مهدی هستی ؟ او به آنها جواب می دهد و می فرماید : آری ، من مهدی هستم . سپس همگی با او بیعت می کنند . »

امیرالمومنین ، علی (ع) در حدیثی فرمودند : « در آن زمان قومی صیقل داده می شود همانند صیقل دادن کمان توسط آهنگر . به وسیله قرآن دیدگانشان نورانی می شود و تفسیر آن در گوش جانشان جای می گیرد . صبحگاهان و شامگاهان جام حکمت را سر می کشند . گروهی از مردان الهی دور او ( حضرت مهدی ) گرد می آیند . دعوتش را بر پامی دارند و او را یاری می کنند . آنها وزیران او هستند که سنگینی مسائل کشوری را به عهده می گیرند و او را در مسئولیت بزرگی که خداوند به عهده اش گذاشته ، یاری می کنند . »

رسول خدا فرمودند : « من آنها را با نام ، نام پدران و نام اسب هایشان می شناسم که آنها از بهترین اسب سوارهای روی زمین می باشند »

حضرت علی (ع) فرمودند :

« اصحاب القائم شباب لا کهول فیهم الّا مثل الکحل فی العین و الملح فی الزّاد و اقل الزّاد الملح »

« یاران قائم (عج) همه جوان هستند . در میان آنها پیرمرد یافت نمی شود جز مانند سرمه در چشم و نمک در طعام که کمترین ماده در طعام ، نمک است . »

باز حضرت علی (ع) در حدیثی فرمودند : « به خدا سوگند من آنها را با نام ، نام پدر ، قبیله ، لباس ، اسلحه ، محل اقامت و مراتب علمی و عملی می شناسم . آنها هستند که از میان رختخواب و خانواده هایشان ربوده و بسوی مکه برده می شوند و آن هنگامی است که ندا ( صدای جبرئیل ) شنیده می شود و در سالی که در آن امر الهی آشکار می شود و آنها حاکم شرع و قاضی مردم از طرف حضرت ولی عصر می باشند . »

امام صادق (ع) درباره چگونگی ظهور آن حضرت می فرمایند : « او به تنهایی ظاهر می شود ، به تنهایی به مسجدالحرام می آید ، به تنهایی وارد کعبه می شود و در حال تنهایی شب را سپری می کند . چون پاسی از شب گذشت و چشم ها در خواب فرو رفت ، جبرئیل و میکائیل و فرشتگان در حالی که صف کشیده اند بر او فرود می آیند . جبرئیل می گوید : ای سرور من ! فرمان تو مطاع و امر تو نافذ است . امام عصر (عج) دست مبارکش را به سوی او می کشد و این آیه را تلاوت می فرمایند :

« ... الحمدلله الّذی صدقنا وعده و اورثنا الارض نتبوّا من الجنّة حیث نشاء فنعم اجر العاملین »

سپس بین رکن و مقام می ایستد و با صدای بلند می گوید :

ای یاران و نزدیکان من ! ای کسانیکه خداوند شما را پیش از ظهور من برای یاریم در روی زمین مهیا فرموده است ، در حالیکه فرمان می برید به سوی من بشتابید . آنها که در شرق و غرب عالم در محراب و یا در رختخواب خود هستند ، بانگ امام را می شنوند . با همین یکبار صدا به گوش همه آنها می رسد و به سوی او می شتابند . چیزی نمی گذرد مگر به مقدار یک چشم به هم زدن که همگی در نزد او گرد می آیند و این اجتماع پر شکوه اندکی پیش از طلوع خورشید اتفاق می افتد . »

زراره از امام باقر (ع) سؤال کرد : آیا معرفت امام و شناخت شما خاندان بر تمام خلق واجب است ؟

حضرت فرمودند : « فمن امن بالله و بمحمد رسول الله و اتّبعه وصدّقه فانّ معرفة الام منّا واجبة »

« خدای عز و جل محمد (ص) را بر تمام مردم به عنوان رسول و حجتش بر روی زمین مبعوث فرمود . هر کس به خدا و رسولش محمد (ص) ایمان آورد ، از او پیروی کند و تصدیقش نماید شناخت و معرفت امام از ما خاندان بر او واجب است . »

بنابراین شناخت امام زمان (عج) بر تمام شیعیان واجب است ، چرا که عبادات ما بدون معرفت نسبت به آن حضرت چندان سودمند نخواهد بود و اگر اینگونه از دنیا برویم ، به مرگ جاهلیت مرده ایم و اگر تصور کنیم که با این چند رکعت نماز و روزه و انجام بعضی واجبات دیگر به وظیفه دینی خود عمل کرده ایم ، سخت در اشتباهیم ، زیرا عبادات ما باید موجب روشن بینی دینی و بینش الهی شود و گرنه ارزشی ندارد .

در قرآن کریم آمده است :

« هر کس در این دنیا نابینا است در عالم آخرت نیز نابینا خواهد بود ... »

آیا به راستی کسی که چشم دلش کور است با آن کس که بینای تمام حقایق می باشد ، مساوی هستند ؟

لازم به ذکر است که هر چه معرفت ما نسبت به خدا و امام زمان (عج) در این جهان بیشتر باشد ، در هنگام مرگ نیز به همان اندازه تقرب الهی خواهیم داشت و یا اگر ارتباط و سنخیت روحی با امام زمان (عج) داشته باشیم ، به همان اندازه تقربمان بیشتر می شود . کسانی که واقعا می خواهند از نور وجود مقدسش بهره برند ، استفاده کامل را از نور ملکوتی آن حضرت خواهند برد هر چند ایشان در پس پرده غیبت باشد . اما بدا به حال کسانی که تنها عبادت کورکورانه را در پیش گرفته اند و معرفی نسبت به انجام آن ندارند .

در زمان حکومت امام عصر (عج) عقل ها کامل می شود . وقتی عقل مردم کامل  شد حقیقت را می پذیرند . آن حضرت بیست و پنج علم از بیست و هفت حرف علم را در زمان حکومتش برای ما بیان می فرماید ( مقداری از دو حرف دیگر آن در میان مردم تقسیم شده است . )

در آن زمان رزق و روزی مردم آنقدر زیاد می شود که حتی یک فقیر در سراسر عالم وجود نخواهد داشت . تمام امراض روحی و جسمی از بین خواهد رفت و تمام کره خاکی سبز و خرم خواهد شد . از برکت ظهور آن بزرگوار عمر ها طولانی می شود و هر فردی هزاران سال عمر می کند و دارای هزاران فرزند می شود . تمام مردم موحد و خداپرست می شوند . کم سوادترین مردم آن زمان از عالم ترین این زمان (از نظر علم ملکی و ملکوتی ) داناتر خواهد بود .

واقعاً اگر خواهان دنیا و زندگی دنیوی هستیم ، باید برای ظهور آن حضرت دعا کنیم و اگر آخرت  را می خواهیم ، باز هم باید برای فرجش دعا کنیم .

آیا به نظر شما اگر همین چند رکعت نماز واجب و یا روزه و سایر واجبات را انجام دهیم  ، برای شناخت و معرفت امام کافی است یا تنها انجام مسئولیت است ؟

امام باقر (ع) درباره حکومت آن حضرت فرمودند : « قائم ما سیصد و نه سال حکومت می کند ، به مدتی که اصحاب کهف در غار توقف کردند . او زمین را پر از عدل وداد می کند چنانکه پر از ظلم و جور شده باشد . خداوند شرق و غرب زمین را برای ما می گشاید . او چنان مردم بی دین را به قتل می رساند که جز دین محمد (ص) نماند و به روش سلیمان بن داوود رفتار می نماید . اگر آفتاب و ماه را به سوی خود بخواند ، اجابت می کنند . زمین زیر پایش پیچیده می شود (طیّ الارض ) و از جانب خدا به او وحی می شود و او هم طبق دستور خدا عمل می کند . »

البته در توضیح حدیث فوق لازم است بگوییم که آن حضرت اکنون نیز قادر به طیّ الارض می باشند ، اما در آن زمان در مقابل مردم طیّ الارض می نمایند و اکنون که حضرتش در پرده غیبت به سر می برد ، این امر مشهود نیست .

امام صادق فرمودند : « در زمان دولت قائم اگر یک فرد با ایمان در مشرق باشد ، برادرش را در مغرب می بیند و آن کسی که در مغرب است ، برادرش را که در مشرق می باشد ، می بیند . »

 

عالم بزرگواری می گوید : وارد مسجد کوفه شدم . دیدم صدای دلنشین امام زمان (عج) و مناجات او با خدا می آید . خوب گوش دادم تا ببینم چه دعایی می کند . دیدم حضرت می فرمایند : پروردگارا ! شیعیان ما گنهکارند ، اگر حقی از تو به گردن آنهاست ، از تقصیرات آنها درگذر . اگر حقی از ما خاندان بر گردن آنهاست ، ما هم گذشتیم . اگر حقی از مردم به گردن آنهاست ، از حق ما بردار و حق الناس آنها را بپرداز .

به راستی امام زمانی که تا این حد رؤوف و مهربان است ، کجا شایسته سخنان دروغین دشمنان دین و قرآن و ولایت است که گفته اند وقتی آن حضرت بیایند ، شمشیر به دست گرفته و می گوید سر فرزندت را از بدن جدا کن یا تهمت دیگری زده و می گویند اگر او بیاید ، خواهد گفت که این زن ، فرزند و مال و ثروت و خانه از آن تو نیست .

به راستی کدامیک از این حرف ها در وجود آن حضرت صدق می نماید ؟

تمام پیامبران الهی آمده اند تا زمینه ساز حکومت عدل و جهانی آن حضرت باشند . همه اهل بیت (ع) منتظر اویند تا بیاید و انتقام خون شهدا به ویژه شهیدان کربلا را بگیرد «أین الطالب بدم المقتول بکربلاء » و انقلاب جهانی نموده و دنیا را پر از عدل و داد نماید و آن امامان بزرگوار در زمان ظهور آن حضرت رجعت کرده و حکومت کنند .